„Ale sukcesy takie odnosi się w żmudnej i cierpliwej robocie codziennej. Wspominają o niej kroniki pułkowe, uczy się na tych przykładach młody narybek, również wielkie triumfy opierają się na tych właśnie „roboczych dniach".
Bohaterami Orła stały się oddziały armii generała Gorbatowa. Dnia 3 sierpnia Rada Wojenna wydała odezwę do żołnierzy
„Żołnierze i Dowódcy! Hitlerowscy bandyci na waszych oczach niszczą Orzeł. Znajdujecie się zaledwie w odległości 8 do 10 kilometrów od miasta. Dwie, trzy godziny szybkiego natarcia nie tylko ochronią was od niepotrzebnych strat, lecz także nie pozwolą wrogowi zniszczyć drogiego nam wszystkim miasta. Naprzód! Musicie jak najszybciej wyzwolić Orzeł!"
Armia generała Gorbatowa stała nad rzekami Niepołodią i Optuchą. Stąd rozpoczęło się natarcie. Żołnierze atakowali z pasją i wszystko trwało rzeczywiście godziny. Dnia 4 sierpnia o godzinie 5.00 rano czołowe oddziały wdarły się do wschodnich przedmieść. Walki uliczne trwały dzień i noc. Rankiem 5 sierpnia, równo w miesiąc od podwójnego natarcia Niemców na Łuk Kurski, miasto Orzeł, ośrodek niebezpiecznego wycięcia panującego od północy nad Kurskim Łukiem frontu, było wolne.“(14)